09-06-09

Bijna perfect

Het seizoen 2008-2009 zit er helemaal op. We kunnen terugkijken op een jaar met vele hoogtepunten en slechts weinig ontgoochelingen. We wisten dat wij dit jaar een prima ploegje hadden. Dat het echter allemaal zo vlot zou lopen en dat wij dit niveau zouden halen dat hadden we niet verwacht, zelfs niet op voorhand gehoopt. Al in de voorbereiding was het snel duidelijk dat wij heel wat in onze mars hadden. Tegenstander na tegenstander kwam te kort tegen ons prima voetballend geheel. Tijdens de voorbereiding ging het zelfs zo vlot dat wij dachten dat het in de competitie alleen maar bergaf kon gaan. Niks was echter minder waar. Overal waar wij op een voetbalplein verschenen lieten wij zien wie de beste was. Doelpunten vlogen erin alsof het allemaal niks was en tegendoelpunten daar hadden wij een broertje aan dood, die lieten wij maar zelden maken. Week na week gingen wij er in de eerste ronde op vooruit. De prima resultaten kwamen er niet doordat wij de tegenstreven fysiek de baas waren, neen in tegendeel, voetballend zat het bij ons gewoon veel beter in elkaar. In de terugronde waren de meeste ploegen gewaarschuwd en trokken ze dikwijls een verdedigende muur op voor eigen doel en zelf namen we het soms wat makkelijk op en was de gedrevenheid er niet altijd. Ondanks dat bleven we de grote overwinningen aan elkaar rijven. De enige ploeg die ons kon kloppen dat waren wijzelf, gelukkig deden we dat in de competitie maar een keer. Een schoonheidsfoutje. Kampioen spelen dat kan je bij de preminiemen nog niet anders was de titel voor ons geweest. Alleen al het doelsaldo na 23 wedstrijden dat tart alle verbeelding : 247 – 18 = +229. Het gebrek aan sterke tegenstanders werd ons in de jeugcup echter fataal. Nadat wij ons moeiteloos plaatsten bij de laatste acht botsten we op de nationale van Hoogstraten. We hadden twee keer het betere van het spel maar zei waren stevigere tegenstanders gewoon en konden op kracht telkens in de slotfase het verschil maken. Geen enkele gewestelijke ploeg drong trouwens door tot de laatste vier. We behoren dus tot de top van wat er in de provincie Antwerpen dit jaar rondliep. Dat bewezen we tegen de Nat U9 van Westerlo waarvan de trainers vol lof waren van ons ploegje. Het was dus een prachtseizoen en dat smaakt naar meer. Hopelijk zien we ook volgend jaar onder leiding van de nieuwe trainer Stef even goed voetbal met hopelijk wederom dezelfde uitstekende resultaten.

Na vier mooie jaren geef ik dus het roer over aan Stef. Ik ben al de spelers dankbaar voor de inzet gedurende deze vier leuke en ook voor mij leerzame jaren. Jaar na jaar zag ik de ploeg groeien en sterker worden. Bij sommige zag je van de eerste dag dat ze wel hun mannetje zouden staan. Enkele andere verraste ons en doen het heel wat beter dan we verwachtte. Alle tien vonden ze dit jaar hun plaatsje in het geheel. Iedereen liet zien over welke kwaliteiten hij beschikte. Hopelijk kunnen jullie die ook in de toekomst verder blijven ontwikkelen en wie weet hoe ver jullie het dan wel niet kunnen brengen. Nog heel veel voetbalplezier en heel veel succes.

Tot slot wil ik onze afgevaardigde Marc nog bedanken voor al het geleverde werk, steun en de raadgevingen voor na en tijdens de wedstrijden. Het maakte mijn job als trainer er alleen maar makkelijker op. Bedankt Marc.

 

 

                                                                                        Rob

03:15 Gepost door rob in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.